قطع درختان یکی از مشکلات جدیای است که امروز با آن مواجهیم و میتواند تأثیرات منفی زیادی بر روی محیطزیست داشته باشد. بیایید یک مثال بزنیم:به عنوان مثال پروسه تولید کاغذ برای کاتالوگ های چاپی تنها با قطع درختان ارتباط ندارد، بلکه مصرف زیادی از منابع آبی و انرژی را نیز میطلبد. این روند نهتنها جنگلها را تخریب میکند، بلکه به کاهش تنوع زیستی و تهدید زیستگاههای طبیعی کمک میکند. وقتی درختان قطع میشوند، تنوع حیات در آن مناطق کاهش مییابد و این موضوع در بلندمدت برای اکوسیستم بسیار خطرناک است. آلودگی هوا و آب و تغییرات اقلیمی هم از عواقب دیگر این مشکل هستند که به زندگی ما آسیب میزنند. اما خبر خوب این است که میتوانیم با استفاده از کاتالوگ دیجیتال به این مشکلات رسیدگی کنیم. این کاتالوگها نه تنها نیاز به کاغذ را از بین میبرند، بلکه به ما اجازه میدهند تا به شکلی مدرن و تعاملی با مشتریانمان ارتباط برقرار کنیم. به این ترتیب، میتوانیم از طبیعت محافظت کنیم و همزمان تجربهای جذاب و کارآمد برای کاربرانمان ایجاد کنیم. به نظر میرسد که راهحلهای دیجیتال، گام مهمی در راستای حفظ محیطزیست و بهبود وضعیت اکوسیستم به شمار میآیند.
برای دیدن نمونه کاتالوگ های محیط زیستی بیاید یا ادامه مقاله را بخوانید
قطع بیرویه درختان به عنوان یکی از مشکلات زیستمحیطی اصلی، تأثیرات چندجانبهای بر اکوسیستمهای طبیعی دارد. در ادامه به بررسی تأثیرات عمده این پدیده میپردازیم.
جنگلها خانه و زیستگاه بیش از نیمی از گونههای گیاهی و جانوری هستند. حذف درختان باعث نابودی این زیستگاهها میشود و موجب کاهش تنوع زیستی و افزایش خطر انقراض گونههای مختلف در اکوسیستم میگردد.
درختان نقش مهمی در تنظیم دما و کاهش اثرات گلخانهای دارند؛ زیرا با جذب دیاکسید کربن و آزادسازی اکسیژن، به تنظیم دمای زمین کمک میکنند. قطع درختان موجب افزایش دیاکسید کربن در جو و بدین ترتیب تشدید گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی میشود.
از دیگر وظایف حیاتی درختان، شرکت در چرخه آب است. آنها با جذب آب و تبخیر آن، فرآیند تشکیل ابر و بارش را تحریک میکنند. از بین رفتن پوشش درختی به کاهش بارش، افزایش خشکسالی و ناهنجاریهای آب و هوایی منجر میشود
ریشههای درختان به عنوان پشتیبان طبیعی خاک عمل کرده و مانع از فرسایش آن میشوند. قطع درختان باعث از بین رفتن این ریشههای نگهدارنده میشود که در نتیجه خاک از بین رفته و حاصلخیزی آن کاهش مییابد.
درختان با جذب آلایندهها و تولید اکسیژن، کیفیت هوای اطراف را بهبود میبخشند. از بین رفتن این پوشش سبز موجب افزایش آلایندهها در هوا شده و در نتیجه کیفیت هوا کاهش مییابد.
با کاهش توانایی درختان در جذب آب باران، سرعت جریان آب در سطح زمین افزایش مییابد. این تغییرات منجر به افزایش ریسک سیلابهای ناگهانی و خسارات جانی و مالی گسترده در مناطق مختلف میشود.
درختان با نقش مهمی که در پالایش آب دارند، از ورود رسوبات و آلایندهها به منابع آبی جلوگیری میکنند. قطع پوششهای جنگلی میتواند باعث افت کیفیت آب در رودخانهها و دریاچهها گردد.
جنگلها نه تنها محل زندگی گونههای مختلف زیستی، بلکه منبع بسیاری از مواد غذایی و دارویی نیز هستند. تخریب جنگلها موجب از دست رفتن این منابع ارزشمند و کاهش تنوع محصولات طبیعی میشود.
جنگلزدایی در سرتاسر جهان، در حال وقوع بوده که میتواند منجر به نابودی روزافزون محیط زیست گردد. تقریباً سالانه 15 میلیارد درخت قطع میگردد. با وجود اینکه بعضی از این درختان، دوباره کاشته میشوند، ولی اگر ما با همین شتاب به قطع درختان ادامه دهیم، تا حدود 200 سال آینده دیگر هیچ درختی نخواهیم داشت و محیط زیست نیز نابود خواهد شد. برای کسب اطلاعات دقیقتر دربارهی همین موضوع میتوانید بر روی اینجا کلیک کنید تا با آمار عجیب قطع درختان آشناتر شده و اهمیت حفاظت از محیط زیست، بیش از پیش برایتان روشن گردد.
ما در جهان بدون درخت، با مشکلات و نگرانیهایی بسیار بزرگی مواجه هستیم. یکی از بزرگترین نگرانیهایی که برای محیط زیست به وجود میآید، هوایی است که با آن تنفس کرده و با آن زندهایم. بر هیچ کس پوشیده نیست که درختان، مقدار زیادی از اکسیژنهای مورد نیاز ما را تأمین میکنند. درختان از طریق معجزهی فتوسنتز، تقریباً نیمی از اکسیژن موجود در میان اتمسفر ما را تولید میکنند. ما برای آن نیمهی دیگر اکسیژن موجود، باید ممنون اقیانوسهای بزرگ باشیم. اما به هیچ وجه برای نفس کشیدن ما کافی نبوده و نخواهند بود.
قطع شدن درختان در جهت ساختن محصولات متنوعی که امروزه در زندگی روزمرهمان از آنها استفاده میکنیم، رخ میدهد. اما اکثر قریب به اتفاق لاشههای این درختان تنومند، تنها و تنها بر روی زمین باقی میمانند و میپوسند و در واقع هیچ استفادهای نیز نمیتوان از آنها برد.
فاجعهی اصلی اینجاست که اگر تمامی درختان موجود در محیط زیست قطع شود، بیش از 35 میلیارد تن کربن دی اکسید در هوا آزاد و منتشر میگردد. این مقدارِ 35 میلیارد تن، بسیار بیشتر از مقدار کربن دی اکسیدی است که کشورهایی مانند ایالات متحدهی آمریکا، کانادا و یا انگلستان در طول یک سال تولید و منتشر میسازند. این یک فاجعهی تمام عیار است و میتواند در زمان بسیار کوتاهی، سیارهی ما را ویران سازد.
قطع روزافزون درختان موجود در جنگلها باعث میشود تا نفس کشیدن و یا به بیان بهتر، زنده ماندن، تبدیل به سختترین کار روزمرهی تمام مردم جهان در سرتاسر محیط زیست گردد.
هر ساله، آتشسوزی جنگلها در سرتاسر دنیا، موجب سوختن میلیونها درخت، نابودی هزاران ساختمان، و کشته شدن صدها انسان میشود. بزرگترین آتشسوزی جنگل در ایالت کالیفرنیا، موجب نابودی 18 هزار ساختمان و پرداخت هزینهای بالغ بر 16 میلیون دلار از محل بیمهها شد. مردم در نقاطی مانند کالیفرنیا، بدون درختان، دست کم با امنیت جانی بیشتری زندگی میکنند. اگر درختی نباشد، دست کم دیگر آتشسوزی جنگلها نیز رخ نخواهد داد. اما متأسفانه باید بگوییم که اگر تمامی درختان نابود شوند، ما باید تمام وقتمان را فقط و فقط بر روی زنده ماندمان بگذاریم، چرا که یقیناً ما در یک محیط زیست بدون درخت با مشکل جدی نفس کشیدن مواجه خواهیم شد.
به طور میانگین هر درخت، اکسیژن لازم برای تنفس 10 نفر را در سال تأمین میکند. محیط زیست ما دارای هزاران میلیارد درخت است، درختانی که مقدار خیلی بیشتری از اکسیژن مورد نیاز کنونی انسانها را فراهم میکنند. اما با از بین رفتن درختان، آن هم با شتاب کنونی، این هشدار مطرح هست که هوای لازم برای تنفس نیز در حال کم شدن است. به این ترتیب، فیتوپلانکتونها یا همان گیاهان خودپرورِ موجود در اقیانوسها، باید تمامی اکسیژن مورد نیاز ما را تأمین نمایند که هرگز کافی نبوده و نیستند. نباید فراموش کرد جمعیت جهان، روز به روز در حال افزایشی چشمگیر است و اکسیژنِ فراهم شده به وسیلهی آب اقیانوسها ابداً پاسخگوی نیاز تمامی انسانهاو سایر موجودات زندهی محیط زیست نخواهد بود.
خیلی بعید به نظر میرسد که در زمینی بدون درخت، ساختمانها و خانههای جدیدی به روشهای سنتی ساخته شود. برای مثال برای ساختن قاب راهروها یا طبقات یک خانهی 110 متر مربعی، نیاز به هزاران قطعه چوب میباشد. در صنعت مبلمان نیز وضع به همین ترتیب است. در یک محیط زیست بدون درخت، نه صندلیای ساخته میشود، نه میزی و نه هر وسیلهی چوبیِ دیگری. بدیهی است که در این وضع برای ساختن خانههایمان باید به سراغ مواد دیگری برویم. مانند فلزات، شیشه یا بتن، اما به این ترتیب با افزایش قابل ملاحظهای در هزینهها مواجه خواهیم شد، چرا که هر روزه تعداد زیادی خانه و ساختمان با بهرهمندی از این مواد، ساخته خواهد شد. معمولا در ساخت این نوع از خانهها با این مواد نیز، از چوب استفاده میشود، چرا که برخی از این مواد مانند شیشه یا بتن بالاخره یک روزی تمام خواهند شد. جهان، دارای مقدار شن محدودی است که ما به سرعت در حال تمام کردن آن میباشیم. این یک فاجعه است چرا که شن یکی از اجزای اساسی تشکیلدهندهی شیشه و بتن است.
ما انسانها در طول روز از میلیاردها عدد دستمال کاغذی استفاده میکنیم. بدون درختان، دیگر نمیتوان از برگ درختان بهره برد. به این ترتیب ما به 4 میلیارد انسانی در سرتاسر جهان خواهیم پیوست که به جای دستمالهای کاغذی از آب استفاده میکنند. اما این فقط یک سوی ماجراست. چرا که حیوانات نیز دیگر قادر به بهرهمندی از برگ درختان نخواهند بود. بر اساس آمارهای رسمی سازمانهای جهانی حفاظت از محیط زیست، 50 درصد گیاهان و حیوانات در جنگلهای بارانزا زندگی میکنند جالب اینجاست که 50 درصد مابقی حیواناتی که در این طبقهبندی نمیگنجند نیز در سایر جنگلها در سرتاسر جهان زندگی میکنند. متأسفانه میتوان مطمئن بود که اکثر حیوانات تحت چنین شرایطی نابود خواهند شد. البته با وجود جنگلزدایی به وجود آمده در محیط زیست نیز، سالانه میلیونها جانور کشته شده و بسیاری دیگرشان نیز در حال انقراض میباشند.
باید در نظر داشت که این تنها خزندگان موجود در جنگلها نیستند که با قطع شدن درختان، جانشان مورد تهدید قرار میگیرد، بلکه بسیاری از موجودات گیاهخوار مانند جوندگان نیز با خطر انقراض مواجه خواهند شد. آنها برای زنده ماندن همواره به درختان پناه میبرند و از طریق برگ همین درختان است که غذای مورد نیازشان را تأمین میکنند. بدین ترتیب با نابودی جنگلها، تمامی حشرات گیاهخوار نیز منقرض خواهند شد. بر اساس پژوهشی که در سال 2019 میلادی توسط سازمان جهانی حفاظت از محیط زیست انجام گشته، مشخص شده که سالانه 2.5 درصد از تعداد کل حشرات در سرتاسر جهان کاهش یافته است. مهمترین علت اصلی این انقراض تدریجی، قطع شدن درختان و نابودی جنگلهاست.
خیلی خوبه